Yanlış hatırlamıyorsam sevgililer günü bizim ülkemizde 90'lı yılların başında kutlanmaya başlandı.
Sevgilimle biz o yıl tam 3 senedir birlikteydik, İlk sevgililer günümüzü 91 yılında kutlamıştık. O zaman Üniversitede öğrenciydik ve bir arkadaşımızın evinde toplanıp sevgilisi olanda, olmayanda hep beraber eğlenmiştik.
En kötü geçen sevgililer günüm 96 yılındaydı çünkü o yıl sevgilim askerdeydi ve benim için özlem dolu, ilk başlarda kabus gibi ama daha sonra alışıp hatta kız arkadaşlarıma, aileme en çok zaman ayırdığım bir yıl olmuştu.
O Sevgililer gününü ,Taksim'de birbirine sarılmış sevgilileri görüp sevgilimin yokluğunun yüreğimi en derinden sızlattığı, çok ama çok sevdiğim bir kız arkadaşımla adını "sevgilisizler günü" olarak değiştirdiğimiz o günü unutmam mümkün değil.
Böyle günler hem güzel hem hüzünlü tıpkı anneler günü, babalar günü gibi. Özellikle diğer zamanlarda sevdiklerine gereken özeni gösteremeyenler için medyanın, alışveriş sektörünün pompaladığı bu özel günler sayesinde onların sevdikleride mutlu oluyorlar.
Ama bir yandan da hüzünlü ya sevgilisi olmayanlar, annesini, babasını ebediyen kaybetmiş olanlar....
Benim ve Sevgilim için en özel gün gayri resmi olarak 28 Kasım1988 , resmi olarak 3 ekim 1998 yılında birbirimize evet dediğimiz gün. Kızımızı kucağımıza aldığımız 16 Eylül 2004 senesi de birbirimize en güzel, en kıymetli hediyemizi verdiğimiz gün.
Canım aşkım seni ne çok sevdiğimi bir kez daha tekrarlama fırsatı veren bu günde benim için çok özel.
Seni Seviyorum............................
Comments